الگوی تغذیه سالم از هرم غذایی تا دیگر معیارهای غذایی گسترده شده و می تواندبرای والدین بسیار گیج کننده باشد. لذا هیچ جای تعجبی وجود ندارد اگر والدین نیازمند رهنمودهایی برای درک بهتر مفهوم تغذیه سالم باشند.

توصیه‌هایی به والدینی که کودک‌شان بهانه‌جوست

● چه وقت و چرا کودکان دچار استرس می‏شوند؟
بچه‌ها مدتها قبل از پاگذاشتن به دوران بزرگسالی فشار روانی را تجربه می‏کنند. برخی کودکان مجبورند با مشکلاتی چون کشمکش‌های خانوادگی، طلاق، تغییرات دائمی مدرسه، همسایه‌ها، توافقات مراقبت از کودک، فشار گروههای هم‌سال و بعضی وقت‌ها حتی با خشونت در خانواده یا جامعه‌شان دست و پنجه نرم کنند.
تأثیر فشار روانی روی کودک بستگی به شخصیت، میزان پختگی، و نوع سازگاری او دارد. با این حال، تشخیص اینکه چه وقت بچه‌ها زیر بار فشارها خم می‌شوند همیشه ساده نیست. برای کودکان اغلب توضیح دقیق احساسشان سخت است. ممکن است به جای گفتن «من از پا افتاده‌ام» بگویند «معده‌ام درد می‌کند». بعضی بچه‌ها وقتی تحت فشار روانی هستند گریه می‌کنند، پرخاشگر می‌شوند، گستاخ یا زودرنج می‌شوند. برخی دیگر ممکن است خوب رفتار کنند اما نگران، ترسو و وحشت زده بشوند.
به همان نسبت استرس می‌تواند بر سلامت جسمی کودک تاثیر بگذارد؛ تنگی نفس (آسم)، تب یونجه، سردرد میگرنی و بیماری‌های معده مثل کولیت، سندرم روده تحریک‌پذیر و زخم گوارشی بیماری‌هایی هستند که در موقعیت‌های تنش‌زا وخیم‌تر می‌شوند.

● والدین چه کار می‌توانند انجام دهند؟

پدر و مادر می‌توانند به کودکانشان کمک کنند تأثیرات فشار روانی را در حداقل نگه دارند.

۱) والدین باید سطوح فشار روانی خودشان را کنترل کنند. در تحقیقی پیرامون خانواده‌هایی که حوادث تلخ و ناگواری مانند زمین لرزه یا جنگ را تجربه کرده‌اند، بهترین مبنای پیش‌بینی چگونگی سازگاری کودکان با مشکلات، نحوه سازگاری والدینشان است. پدر و مادر باید به خصوص از زمانی که سطوح فشار روانی‌شان در روابط زناشویی تأثیر می‌گذارد آگاه باشند. دعواهای مکرر بین والدین برای کودکان اضطراب‌آور است.

۲) خطوط ارتباطی را باز بگذارید. کودکان وقتی با والدینشان ارتباط خوبی دارند احساس بهتری نسبت به خود پیدا می‌کنند.

۳) کودکانی که دوستان نزدیک ندارند، در مورد احساس فشار روانی ناشی از مشکلات در خطر هستند. والدین باید با برنامه‌ریزی، قرارهای بازی و سایر تفریحات، از روابط دوستانه کودکانشان حمایت کنند.

۴) ئوالدین باید جدول زمانی برنامه روزانه را با توجه به خلق و خوی فرزندشان در ذهن خود پیریزی کنند. اگرچه اغلب بچه‌ها در محیطی آشنا و کلیشه‌ای با امور روزمره ثابت و حد و مرزهای کاملاً امن رشد می‌کنند اما میزان تحملشان در مقابل تحریک متفاوت است.

۵) مهم نیست جدول زمان‌بندی شده بچه‌ها چقدر شلوغ است؛ آنها در هر سنی به بازی و آرامش نیاز دارند. بچه‌ها از بازی برای شناخت دنیای اطراف، بررسی افکار و آرام کردن خودشان استفاده می‌کنند.

ناخن جویدن ومکیدن شصت

ناخن جویدن و شست مکیدن یک اختلال عادتی در کودکان است که تا سن هفت سالگی شایع بوده از آن به بعد به ندرت دیده می‏شود.
این اختلال در دخترها شایع‏تر بوده و علت اصلی آن اضطراب می‏باشد. معمولا کودک موقعی که در محیطهای ناامن قرار گرفت، دچار اضطراب شده و برای کاهش آن به این عادت متوسل می‏شود.
درخانواده‏هایی که بین پدر و مادر اختلاف موجود بوده و یا برای تربیت کودکان از فحش و کتک استفاده می‏کنند، بیشتر دیده می‏شود.
توصیه هایی به والدین برای درمان:
تحقیر و تنبیه نکردن کودک به خاطر این عادت و بی‏تفاوت بودن نسبت به آن
- تصحیح محیط نا امن خانوادگی و درگیری‏های خانوادگی
- جلوگیری از مشاهده صحنه‏ها و فیلم‏های اضطراب آور
- محبت و مهربانی بیشتر نسبت به کودک
- اشتغال دست‏های کودک در اوقات فراغت توسط نقاشی، کاردستی و..
- تشویق و جایزه دادن به ازاء هر بار ناخن کوتاه کردن، سعی شود از جایزه مورد علاقه کودک استفاده شود
- تمیز نگاه داشتن ناخن‏ها و انگشتان برای پیشگیری از بیماری‏هایی نظیر اسهال و انگل
- در صورتی که اقدامات فوق نتیجه بخش نباشد، آغشته کردن انگشتان کودک به روغن بادام تلخ به مدت یکماه یا به دست کردن دستکش پارچه‏ای کلفت در تمام مدت روز به مدت حداقل یک ماه.
در صورتی که ناخن جویدن درمان نشد، به روانپزشک کودک مراجعه نمایید

زندگی ایده‌آل:خوشبختانه باید گفت که هیچ کودکی لوس متولد نمی شود. ولی از همان ابتدا شیوه برخورد والدین به طور ناخودآگاه می تواند باعث بروز این خلق و خوی ناخواسته شود.

شاید نرمی و لطافت بیش از اندازه والدین در برخورد کودک چنین تاثیری دارد. به طور طبیعی کودکان معصوم هستند و به گونه ای با نمک رفتار می کنند و قلب والدین و اطرافیان را نسبت به خود رئوف کرده و باعث می شوند که والدین برای آنها هر کاری انجام دهند. اما لوس کردن کودکان باعث می شود که آنهمه جذابیت و گیرایی یکباره نابود شود

همه ما می خواهیم فرزندانمان حرف شنو باشند .
وقتی فریاد می زنیم که بایست ! نرو وسط خیابان ؛ توقع داریم کودکمان اطاعت کند . یا اگر به او می گوییم که برو مسواک بزن ، یا بخواب ، توقع داریم بدون هیچ حرفی این کار را انجام دهد. خیلی اوقات ، وادار کردن بچه ها به این که رفتار شایسته ای داشته باشند مشکل است . روش " هر چه می گویم همان است " که بیشتر والدین به آن متوسل می شوند ، معمولاً بی فایده است

اختلال دوقطبی که پیش از این «افسردگی مانیایی» نامیده می شد یک بیماری روانی است که مشخصه اش نوسان شدید خلق و خو، شامل حالت های هیجانی بالا (مانیا) و پائین (افسردگی) است. آغاز اختلال دوقطبی معمولاً ازاواخر دوره نوجوانی یا اوایل دوران بلوغ است امّا امکان بروز آن در سنین دیگر، از جمله در خلال دوران کودکی نیز وجود دارد.